Tekst & Muziek: Joss Mennen
Woeë aaf en tôw un vreéntlik gooie merrêge klînktj
Unne smaereling zien ieërste lidje zîngtj
Aan ut begin vanne daag
Op wieëg nao miene wage
Doeër ut Paradieësstraotje
Nao de Walburgpassage
Woeë minse sjauwe met boeëdschappetasse
Un mooder lutj heej zien wècht effe plasse
Tùsse de singel en de wînkels
Ès ut un drùkdje van belang
In t Paradieësstraotje
Keumptj ut laeve op gang
Mèr in ut licht vanne straotlantaern, in de stilte vanne nacht !
Boete ut zicht van de langstraot, stieët unne vrieëmdje gast op wacht
Verschoeële doeër ziene hoody, beldj met unne klant
Dao gaon zake vanne hand
Di-j ut daaglicht neet kinne verdrage
Woeë meziek klînktj vanaaf un balkòn
Hôngert fietse staon te blînke inne zon
Mèr soms lieëktj ut waal herrefst
Dan wei-jtj ut heej fleenk
In t Paradieësstraotje
Woeë ich dageliks kom
Mèr in ut licht vanne straotlantaern, as hieel Wieërt slùptj
Boète ut zicht vanne langstraot, es ut de leefdje di-j rùptj
Unne jong kusj heej zien maegdje vur d’n allerieërste kieër
En soms wildj hae nog mieër
Waat ut daaglicht neet kan verdrage
Mèr in ut licht vanne straotlantaern, as Wieërt in rùste ès
Boète ut zicht vanne langstraot, keumptj un spuitbus oet de tès
unne creatieveling, brîngdj un tekst aan oppe moor
Weit zieëker det ut iets woor
Waat ut daaglicht neet kin verdrage
Mèr in ut licht vanne straotlantaern, zwâlktj hae dao hieël alei-jn
Boète ut zicht vanne langstraot, stieët âmper op zien bei-jn
Um te pisse,um te kotse, de wieëg nao hoees es lânk
Of kwoeëm ut doeër d’n drânk
te völ um te verdrage
Ich heb ut allemaol gezeen, allemaol gezeen
